۷ فرودگاه زیبای جهان که خودشان یک مقصد گردشگری هستند

برای بیشتر ما، فرودگاه جایی است که سفر از آن شروع یا تمام می‌شود؛ چمدان را تحویل می‌دهیم، از گیت عبور می‌کنیم و منتظر پرواز می‌مانیم. اما همه فرودگاه‌ها شبیه هم نیستند. بعضی از آن‌ها آن‌قدر زیبا و متفاوت طراحی شده‌اند که تماشای معماری‌شان می‌تواند به یکی از بخش‌های جذاب سفر تبدیل شود.

در سال ۲۰۲۶، جایزه معتبر معماری Prix Versailles فهرست هفت فرودگاه و ترمینال زیبا در جهان را معرفی کرده است. این فرودگاه‌ها در کشورهای چین، آلمان، هند، کامبوج و ایالات متحده قرار دارند و هرکدام تلاش کرده‌اند چیزی فراتر از یک فضای معمول حمل‌ونقل باشند. باغ‌ها و جنگل‌هایی که از طبیعت الهام‌گرفته تا طراحی‌هایی که فرهنگ و معماری محلی را به مسافران معرفی می‌کنند.

در ادامه، با زیباترین فرودگاه‌های جهان در سال ۲۰۲۶ آشنا می‌شویم؛ فرودگاه‌هایی که شاید ارزش داشته باشد برای دیدن خودشان هم کمی زودتر به فرودگاه برسید!

ترمینال ۳ فرودگاه بین‌المللی گوانجو بایون؛ ترکیبی از گل، آب و آسمان

گوانجو در چین به «شهر گل‌ها» معروف است و ترمینال ۳ فرودگاه بین‌المللی گوانجو بایون هم کاملاً با این هویت هماهنگ شده است.

در طراحی این ترمینال از ترکیب گل، آب و ابر الهام گرفته شده است و منحنی‌های نرم، تراس‌ها، باغ‌ها و فضاهای پرنور، ظاهر متفاوتی به آن داده‌اند. طراحی این مجموعه توسط شرکت Artelia با همکاری مؤسسه طراحی و پژوهش معماری گوانگ‌دونگ انجام شده است و تأثیر فرهنگ لینگ‌نان، سنت معماری جنوب چین، در بخش‌های مختلف آن دیده می‌شود.

یکی از جذابیت‌های ترمینال ۳، استفاده گسترده از فضای سبز و فضاهای باز است. این فضاها باعث شده‌اند عظمت ساختمان کمتر خسته‌کننده به نظر برسد و مسافران احساس راحت‌تری داشته باشند.

اما اگر اهل تماشای هواپیماها هستید، یک بخش جذاب دیگر هم انتظار شما را می‌کشد: سکوی تماشای روباز. اینجا می‌توانید از فضای بسته ترمینال بیرون بروید و هواپیماها را هنگام حرکت روی باند تماشا کنید.

چرا این فرودگاه خاص است؟
ترکیب معماری مدرن، طبیعت و فرهنگ محلی، ترمینال ۳ گوانجو را به یکی از متفاوت‌ترین فرودگاه‌های زیبای جهان تبدیل کرده است.

ترمینال ۳ فرودگاه فرانکفورت؛ فرودگاهی با حال‌وهوای یک شهر

اگر تصور می‌کنید فرودگاه‌ها فقط مجموعه‌ای از سالن‌های بزرگ و راهروهای طولانی هستند، ترمینال ۳ فرودگاه فرانکفورت می‌تواند نظرتان را تغییر دهد.

معمار این پروژه، کریستوف مکلر، فضاهای ترمینال را با الهام از خیابان‌ها، میدان‌ها و محله‌های شهری طراحی کرده است. هدف این بوده که مسافران در میان وسعت این مجموعه، نقاط آشنایی برای پیدا کردن مسیر خود داشته باشند.

یکی از چشمگیرترین عناصر هنری ترمینال، سه حلقه بزرگ ساخته‌شده از دیسک‌های آلومینیومی رنگی است که در بالای سر مسافران قرار گرفته‌اند. این حلقه‌ها دائماً می‌چرخند و با حرکت مسافران، ظاهرشان تغییر می‌کند.

طراحی ترمینال همچنین تا حد زیادی ماژولار است؛ یعنی فضاها می‌توانند در آینده و با تغییر تعداد مسافران، فناوری‌های جدید و شیوه‌های سفر هوایی، تغییر کنند.

چرا این فرودگاه خاص است؟
ترمینال ۳ فرانکفورت تلاش کرده تجربه حضور در یک شهر را به فضای فرودگاه بیاورد؛ ترکیبی از عملکرد، هنر و معماری که برای یک فرودگاه بزرگ، رویکردی متفاوت محسوب می‌شود.

ترمینال ۲ فرودگاه گوواهاتی؛ جنگلی از بامبو زیر سقف فرودگاه

در شمال شرقی هند، ترمینال ۲ فرودگاه بین‌المللی لوکاپریا گوپینات بوردولوی در شهر گوواهاتی قرار دارد؛ فرودگاهی که طبیعت و فرهنگ منطقه را به بخش مهمی از معماری خود تبدیل کرده است.

برای طراحی این ترمینال از گل ارکیده بامبو الهام گرفته شده است، اما شاید جذاب‌ترین ویژگی آن را باید در فضای داخلی جستجو کرد. سقف‌های طاق‌دار و سازه‌های شاخه‌مانند، فضایی شبیه یک «جنگل آسمانی» از جنس بامبو ایجاد کرده‌اند.

اگر کمی بیشتر به جزئیات نگاه کنید، متوجه می‌شوید که الگوهای سقف هم بی‌دلیل انتخاب نشده‌اند. این طرح‌ها حرکت رودخانه برهماپوترا و شاخه‌های آن را تداعی می‌کنند و به نوعی مسافران را در فضای ترمینال هدایت می‌کنند.

فرهنگ محلی هم در اینجا حضور پررنگی دارد. هنر بومی، داستان‌های قبایل منطقه و صنایع‌دستی محلی در بخش‌های مختلف ساختمان دیده می‌شوند و سالن‌های انتظار را به فضاهایی شبیه گالری‌های کوچک تبدیل کرده‌اند.

چرا این فرودگاه خاص است؟
چون از همان لحظه ورود، طبیعت و فرهنگ شمال شرقی هند را به مسافر معرفی می‌کند؛ انگار بخشی از مقصد، پیش از خروج از فرودگاه به استقبال شما آمده است.

ترمینال ۱ فرودگاه بین‌المللی ناوی بمبئی؛ نیلوفری عظیم در هند

یکی از چشمگیرترین فرودگاه‌های این فهرست در هند قرار دارد. ترمینال ۱ فرودگاه بین‌المللی ناوی بمبئی با الهام از گل نیلوفر طراحی شده و سقف عظیم آن طوری به نظر می‌رسد که گلبرگ‌های یک نیلوفر بزرگ بر فراز ساختمان شناور هستند.

این پروژه توسط Zaha Hadid Architects طراحی شده و ترمینال ۱ در سال ۲۰۲۵ افتتاح شده است. ساخت آن نیز یک پروژه مهندسی بسیار پیچیده بوده که تغییر مسیر رودخانه‌ها، جابه‌جایی خطوط برق فشارقوی، تغییر شکل تپه‌ها و احیای زمین‌های باتلاقی از دریا را شامل می‌شده است.

الهام از نیلوفر فقط به نمای بیرونی محدود نشده است. در فضای داخلی نیز ورودی‌های هندسی به سقف امتداد پیدا می‌کنند و در نهایت به ستون‌هایی شبیه گل تبدیل می‌شوند.

در نقاط مختلف ساختمان، آثار هنری دیجیتال تعاملی هم قرار گرفته‌اند که فضای فرودگاه را از یک محیط صرفاً کاربردی، به فضایی پویا و دیدنی تبدیل می‌کنند.

چرا این فرودگاه خاص است؟
ترمینال ۱ ناوی بمبئی نمونه‌ای جذاب از ترکیب معماری آینده‌نگرانه با یکی از نمادهای شناخته‌شده طبیعت است؛ فرودگاهی که حتی قبل از رسیدن به مرکز شهر، تصویری متفاوت از بمبئی به مسافر می‌دهد.

فرودگاه بین‌المللی تِکو؛ جایی که طبیعت کامبوج وارد فرودگاه می‌شود

فرودگاه بین‌المللی تکو در کامبوج یکی دیگر از فرودگاه‌های زیبای جهان در فهرست ۲۰۲۶ است. این فرودگاه توسط شرکت Foster + Partners طراحی شده و سقف بزرگ و موج‌دار آن از معماری کاخ‌ها و معابد سنتی کامبوج الهام گرفته است.

در فضای داخلی، الگوهایی با الهام از هنر سنتی سبدبافی دیده می‌شود که ظاهری شبیه بامبو و حصیر ایجاد کرده‌اند. این طراحی فقط برای زیبایی نیست؛ ساختار سقف به فیلتر کردن نور طبیعی کمک می‌کند و نیاز به نور مصنوعی و تهویه مکانیکی را کاهش می‌دهد.

ستون‌های بزرگ زیر سقف مانند شاخه‌های درخت گسترش پیدا کرده‌اند و در بخش مرکزی ساختمان، درختان رومدول، گل ملی کامبوج، رشد می‌کنند.

فضای سبز نیز از قسمت پذیرش مسافر تا گیت‌های پرواز ادامه پیدا کرده است. طراحی ساده، مسیرهای کوتاه و دید مستقیم به بخش‌های مختلف هم کمک می‌کند مسافران راحت‌تر مسیر خود را پیدا کنند.

چرا این فرودگاه خاص است؟
چون طبیعت، معماری سنتی و نیازهای یک فرودگاه مدرن را در کنار هم قرار داده و تجربه‌ای متفاوت برای مسافر ساخته است.

فرودگاه بین‌المللی پیتسبورگ؛ الهام‌گرفته از کوه‌های آلگنی

در فرودگاه بین‌المللی پیتسبورگ، طبیعت منطقه به یکی از اصلی‌ترین منابع الهام معماری تبدیل شده است.

سقف فرودگاه حالتی موج‌دار و چین‌خورده دارد و فرم آن یادآور کوه‌های آلگنی در اطراف شهر است. زیر این سقف نیز ۳۸ ستون فولادی به شاخه‌های درخت شباهت دارند و فضایی شبیه یک جنگل مصنوعی ایجاد کرده‌اند.

این پروژه توسط Gensler و HDR با همکاری Luis Vidal + Architects طراحی شده است. یکی از اهداف طراحی، کاهش فاصله‌های طولانی و خسته‌کننده‌ای بوده که معمولاً مسافران در فرودگاه‌های بزرگ طی می‌کنند.

دیوارهای شیشه‌ای نور طبیعی زیادی وارد ترمینال می‌کنند و چهار تراس روباز نیز برای حضور مسافران در فضای بیرون در نظر گرفته شده‌اند.

هنر محلی هم بخشی از هویت این فرودگاه است. یکی از آثار قابل توجه، «تونل گلبرگ» می‌باشد که از تونل فورت پیت الهام گرفته است؛ تونلی که مسافران پس از خروج از آن با منظره‌ای چشمگیر از خط آسمان پیتسبورگ روبه‌رو می‌شوند.

چرا این فرودگاه خاص است؟
در فرودگاه پیتسبورگ، کوهستان، جنگل، نور طبیعی و هنر محلی در کنار هم قرار گرفته‌اند تا تجربه ورود به شهر، از همان فرودگاه آغاز شود.

ترمینال ۱ فرودگاه بین‌المللی سن‌دیگو؛ دریچه‌ای شیشه‌ای رو به شهر

آخرین مورد در فهرست زیباترین فرودگاه‌های جهان، ترمینال ۱ فرودگاه بین‌المللی سن‌دیگو در آمریکاست؛ فرودگاهی که طراحی آن به‌خوبی با فضای ساحلی و نور فراوان این شهر هماهنگ شده است.

مهم‌ترین ویژگی معماری این ترمینال، یک دیوار شیشه‌ای منحنی به طول حدود ۲۴۴ متر است که در سراسر ساختمان امتداد دارد و نور طبیعی را به داخل می‌آورد. این نما توسط Gensler با همکاری هنرمند و معمار James Carpenter طراحی شده و در کنار ایجاد فضای روشن، تابش و گرمای شدید را نیز کنترل می‌کند.

فضای داخلی از تفرجگاه‌های ساحلی و باغ‌های سن‌دیگو الهام گرفته است. طراحی سازه‌ای نوآورانه نیز باعث شده بسیاری از ستون‌های معمول در سالن‌های فرودگاه حذف شوند و فضای داخلی بازتر و دلپذیرتر باشد.

این پروژه فقط به ساختمان ترمینال محدود نشده و خیابان‌ها، پارکینگ‌ها و ارتباطات حمل‌ونقل عمومی اطراف فرودگاه را نیز تحت تأثیر قرار داده است.

از طرف دیگر، طراحی این مجموعه با هدف کاهش اثرات زیست‌محیطی نیز انجام شده و طبق اطلاعات پروژه، ردپای کربنی ساختمان حدود ۳۰ درصد کاهش یافته است.

چرا این فرودگاه خاص است؟
ترمینال ۱ سن‌دیگو تلاش می‌کند حال‌وهوای ساحلی و آفتابی شهر را به فضای فرودگاه منتقل کند؛ تجربه‌ای روشن و متفاوت برای مسافرانی که وارد سن‌دیگو می‌شوند.

زیباترین فرودگاه‌های جهان چه چیزی به ما می‌گویند؟

وقتی به این هفت فرودگاه نگاه می‌کنیم، یک نکته جالب به چشم می‌آید: فرودگاه‌های مدرن دیگر فقط محلی برای سوار و پیاده شدن مسافران نیستند.

در طراحی این پروژه‌ها تلاش شده معماری، طبیعت، فرهنگ و هویت مقصد در کنار امکانات و نیازهای سفر هوایی قرار بگیرند. به همین دلیل، هرکدام از این فرودگاه‌ها داستان متفاوتی برای گفتن دارند.

در گوانگژو، گل و باغ را می‌بینیم؛ در گوواهاتی، جنگل بامبو و رودخانه برهماپوترا را؛ در ناوی بمبئی، گل نیلوفر را و در پیتسبورگ، کوه‌های آلگنی را. فرودگاه تکو هم از طبیعت و معماری سنتی کامبوج الهام گرفته و ترمینال سن‌دیگو حال‌وهوای ساحلی شهر را به داخل ساختمان آورده است.

شاید به همین دلیل است که زیباترین فرودگاه‌های جهان فقط ساختمان‌هایی برای عبور از آن‌ها نیستند؛ آن‌ها می‌توانند اولین تصویر ما از یک مقصد و حتی بخشی از خاطره سفرمان باشند.

پس دفعه بعد که برای سفر برنامه‌ریزی می‌کنید، فرودگاه را هم بخشی از تجربه سفر در نظر بگیرید. شاید جاذبه گردشگری مقصد، نه در مرکز شهر، بلکه درست از جایی شروع شود که هواپیما روی باند فرود می‌آید!